Wielkanocny baranek symbol zwycięstwa dobra nad złem i życia nad śmiercią, jajka symbolizujące nowe życie, chleb oznaczający ciało Pana Jezusa a także chrzan, sól można znaleźć w wielkanocnej święconce. To wszystko udekorowane bukszpanem, który oznacza nieśmiertelność i nadzieję na zmartwychwstanie.
Od rana w kościołach trwa święcenie pokarmów. Z koszyczkami przychodzą całe rodziny, dla których jest to tradycja przekazywana z pokolenia na pokolenie.
– Przyszłam poświęcić pokarmy z mamą, tatą i siostrami. – Malowałam jajeczka. – Mam w koszyczku baranka. – Babeczkę, jajeczka, kiełbaskę, sól, chrzan, baranek. Ważna tradycja dla nas, my na przykład mieszkamy w Anglii a przyjeżdżamy do rodziców i dalej utrzymujemy taką tradycję. – Przyszliśmy poświęcić nasze śniadanie wielkanocne i w koszyczku mamy jajeczka i trochę czekoladek. – Jajka, baranka i takie potrawy, które się je na śniadanie wielkanocne, wszystkiego po trochu. To jest tradycja, jest u nas zakorzeniona. – Od zawsze, odkąd pamiętam świeciliśmy baranka i różne artykuły żywnościowe, jajka, chleb, kiełbasę wiejską. Tradycje powinny być pielęgnowane i przekazywane z pokolenia na pokolenie. Dzieci niech się uczą i później uczą swoje dzieci. – Jajeczka, kiełbaska. Dzisiaj taka tradycja, ale ogólnie to ważne będzie jutro jak się wszyscy spotkamy.
W Polsce zwyczaj święcenia pokarmów sięga XIII wieku. Na początku wierni święcili tylko chleb i jajka, aby zapewnić sobie dobrobyt, a także upamiętnić mękę i Zmartwychwstanie Jezusa.
