„Nie pozwólcie, aby światło przed ołtarzem kiedykolwiek zgasło” – zwrócił się ks. dr hab. Jan Bartoszek do potomnych, którzy za 100 lat otworzą kapsułę czasu, umieszczoną we frontowej ścianie kościoła w Dąbrowie Tarnowskiej. Jak wskazywał, trwająca od blisko 18 lat Wieczysta Adoracja Najświętszego Sakramentu była fundamentem ustanowienia świątyni bazyliką mniejszą i to dziedzictwo powinno zostać zachowane.
Parafianie oraz pielgrzymi z różnych zakątków diecezji przeżywali w środę 13 maja w Dąbrowie Tarnowskiej uroczyste Nabożeństwo Fatimskie, połączone z wmurowaniem kapsuły czasu.
Fragment przesłania z kapsuły odczytał podczas kazania ks. dr hab. Jan Bartoszek, który koordynował działania związane z przygotowaniem podniesienia kościoła do rangi bazyliki mniejszej.
-Zostawiamy Wam tę Bazylikę jako „Pomnik Wiary” i „Skarbiec Obecności”, wierząc, że dziedzictwo, które z takim trudem pielęgnowaliśmy, stanie się dla Was życiodajnym źródłem. Przekazujemy Wam to miejsce nie jako muzeum przeszłości, lecz jako tętniące serce dąbrowskiej ziemi, które w naszych czasach było znakiem niezłomności Kościoła wobec burz współczesnego świata.
Naszym najważniejszym i najgorętszym testamentem, który kładziemy Wam na serca, jest straż nad Wieczystą Adoracją Najświętszego Sakramentu. Błagamy Was z powagą tego historycznego momentu: nie pozwólcie, aby to światło przed ołtarzem kiedykolwiek zgasło. To ono było fundamentem naszego papieskiego wyróżnienia i ono jest gwarancją Bożej opieki nad Dąbrową Tarnowską. Jeśli w Waszych czasach świat będzie równie niespokojny jak nasz, pamiętajcie, że jedyny prawdziwy pokój odnaleźć można tylko u stóp Chrystusa utajonego w Hostii.
Świątynia w Dąbrowie Tarnowskiej była pierwszą parafią w diecezji tarnowskiej, która wprowadziła całodobową Wieczystą Adorację. Spotkaliśmy parafianki, które uczestniczą w Adoracji od samego jej początku:
-Ja mam adorację nocną, od 23:00 do 24:00. Jest cisza, słychać każde stuknięcie w ławkę. Każdemu bym poleciła, żeby się zapisał, to daje bardzo dużo – w życiu rodzinnym, w małżeństwie, w pracy. W adoracji uczestniczę od samego początku.
-Już około 12 lat chodzę na adorację. Jakoś tak czuję, że mi Matka Boska i Pan Jezus błogosławią. Miałam ciężką operację, jakoś z tego wyszłam. Miałam tętniaka, koło aorty, więc mam za co dziękować.
-Adoruję od początku. Można tu przyjść ze wszystkim, cokolwiek człowieka boli, cokolwiek cieszy. Nie da się opowiedzieć, co to jest adoracja. To trzeba przeżyć. Jeśli człowiek przychodzi tutaj dla siebie samego, to niczego się nie dowie, niczego nie zdobędzie. Jeśli przychodzi tu do Boga, to wtedy Bóg kieruje każdym naszym krokiem.
Jak dodawał proboszcz dąbrowskiej parafii ks. Stanisław Cyran, dzięki Wieczystej Adoracji, nawet w środku nocy kościół może pozostawać otwarty dla wszystkich. Proboszcz podkreślał, że adorujący pełnią funkcję strażników Najświętszego Sakramentu.
-Nasza parafia była pierwszą, która podjęła Adorację Wieczystą w znaczeniu dosłownym, bo i w dzień, i w nocy. Dąbrowska świątynia, można powiedzieć, nie śpi – drzwi są cały czas otwarte. Wszyscy wiemy, że największym skarbem dla Kościoła jest Najświętsza Eucharystia, a siłą dla nas jest adoracja Jezusa Eucharystycznego, również Komunia Święta z Nim. Dzięki osobom, które podjęły deklarację adoracji, Pan Jezus nigdy nie jest sam. Dlatego możemy otworzyć kościół przez całą dobę dla wszystkich innych, którzy przychodzą okazjonalnie, z ulicy. To jest niezwykłe, że świątynia jest otwarta dla każdego, ponieważ ci, którzy się zadeklarowali, są stróżami Najświętszego Sakramentu.
Parafianki zgodnie przyznawały, że uczestnictwo w Wieczystej Adoracji zmienia człowieka i pozwala czuć bliskość Boga. Zachęcały, by szczególnie młode pokolenie poświęcało regularnie czas na rozmowę z Jezusem w Najświętszym Sakramencie.
-Zachęcam wszystkich, którzy nigdy jeszcze nie byli, albo się wahają, żeby tu po prostu przyjść. Nie trzeba nic mówić, wystarczy siedzieć i patrzeć. Oczywiście, że cud nie zdarzy się od razu, jak ludzie czasami oczekują. Jest to takie wewnętrzne przeżycie, przychodzi wewnętrzna zmiana w człowieku. To się widzi, to się czuje w sobie.
-Warto przychodzić, ponieważ czuć tu bliskość Boga. Można się pomodlić w ciszy, można przedstawić Mu różne sprawy swoje, rodzinne, parafii, całej Ojczyzny czy świata. Można spokojnie z Panem Jezusem porozmawiać. Ja bym życzyła, aby jak najwięcej osób, szczególnie młodych, brało udział w adoracji.
Nabożeństwo Fatimskie i wmurowanie kapsuły czasu były częścią obchodów uroczystości ogłoszenia kościoła parafialnego pw. NMP Szkaplerznej bazyliką mniejszą. Uroczysta Msza Św. Pontyfikalna odbędzie się w sobotę, 16 maja, o 11:00.
