Bp Andrzej Jeż: Zmartwychwstanie Chrystusa jest potężną nadzieją, na której budujemy nasze życie

Wiara w zmartwychwstanie i miłość do Chrystusa zmartwychwstałego jest jedynym wyjaśnieniem fenomenu chrześcijaństwa – mówił biskup tarnowski Andrzej Jeż w Niedzielę Zmartwychwstania Pańskiego podczas Mszy świętej w bazylice katedralnej w Tarnowie.

Biskup zaznaczył w homilii, że nadzieja jest podstawową sprawą dla każdego człowieka, bo bez niej życie staje się niemożliwe.

Andrzej Jeż nawiązując do Ewangelii, wskazał, że niewiasty, które smutne zmierzały do grobu, zauważywszy, że jest pusty zmieniają kierunek i biegną ogłosić uczniom zmartwychwstanie, a potem podążają do Galilei, bo tam mają spotkać Zmartwychwstałego.

Dla nas wszystkich Galileą jest potężna nadzieja, na której budujemy nasze życie. Tą nadzieją jest fakt zmartwychwstania Jezusa Chrystusa – podkreślił.

– Nadzieja jest podstawową sprawą w naszym życiu. Ostatecznie każdy ją ma i musi mieć, bowiem życie ludzkie bez nadziei jest po prostu niemożliwe. Najlepiej widać to w sytuacjach kryzysowych. Człowiek mający nadzieję wychodzi z nich zwycięsko, a człowiek, który traci nadzieję, wewnętrznie się załamuje, popada w zniechęcenie aż po rozpacz. W najbardziej dramatyczny sposób ujawnia się to w obliczu choroby, zwłaszcza śmierci. W życiu każdego człowieka jawi się potrzeba tzw. ‘nadziei istotnej’, ‘nadziei ostatecznej’, czyli takiej, która trwa w obliczu ostatecznej próby cierpienia, w obliczu utraty wszystkiego, co człowiek ma najcenniejszego, a ostatecznie wobec tajemnicy śmierci. Dla nas chrześcijan, taką nadzieją jest właśnie zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa.

Biskup tarnowski mówił także, że zmartwychwstanie odmienia wszystko, a wiara w ten fakt tłumaczy fenomen chrześcijaństwa, które wciąż trwa i od dwóch tysięcy lat zmienia oblicze świata.

– Sędziom Jezusa wydawało się, że Jego historia skończyła się wraz z Jego pogrzebaniem. Poranek zmartwychwstania odmienił wszystko. Bo czyż możliwe jest, żeby jakiś Zmarły przez ponad dwa tysiące lat ciągle podbijał świat? Czyż potrafilibyśmy wyjaśnić, dlaczego ten Zmarły, chociaż nie daje ludziom nadziei na szczęście w życiu doczesnym, to jednak tak wielu pociąga za sobą? Czy zdołalibyśmy pojąć, skąd u tych, którzy wiernie strzegą pamięci o tym Zmarłym, jest tyle wytrwałości i odwagi aż po gotowość oddania za Niego swojego życia? To wszystko staje się możliwe do pojęcia tylko wtedy, jeśli ów Zmarły nadal żyje i wszyscy, którzy lgną do Niego, szczerze w to wierzą. Wiara w zmartwychwstanie i miłość do Chrystusa zmartwychwstałego jest jedynym wyjaśnieniem fenomenu chrześcijaństwa.

Pasterz diecezji tarnowskiej zapewnił, że Zmartwychwstały Chrystus jest obecny w świecie i go odmienia. Podkreślił, że Jezus od dwóch tysięcy lat przemienia kolejne pokolenia ludzi i robi to także dziś – kiedy wydaje się, że chrześcijaństwo w wielu miejscach na świecie upada.

Za przykład podał Francję, gdzie tegoroczna Wielkanoc jest wyjątkowa, ponieważ tym roku do przyjęcia chrztu podczas Wigilii Paschalnej przygotowywało się tam 7135 dorosłych i ponad 5 tysięcy nastolatków.

Obecnie 36 procent nowych katolików we Francji to osoby w wieku od 18 do 25 lat, zwłaszcza studenci, w kraju który całkowicie odcina się od swoich chrześcijańskich korzeni i próbuje wpisać aborcję i eutanazję jako konstytucyjne prawo.

Biskup wskazał, że również w diecezji tarnowskiej znakiem, który pokazuje, że Chrystus działa swoją mocą są młodzi ludzie. Wspomniał, że dwa i pół tysiąca maturzystów bez przymusu ze strony tarnowskiego kościoła bardzo owocnie i z dużym zaangażowaniem przeżyło czas rekolekcji na Jasnej Górze.

Andrzej Jeż zapewnia, że to są znaki nowej ‘wiosny’ wiary w Boga i ‘wiosny’ Kościoła.

– Gdy dzisiaj wieścimy jakiś koniec chrześcijaństwa, czy jego wielki kryzys, to jestem przekonany, że Pan Bóg działa w swoisty sposób. My chcemy się w ten proces nawrócenia i odnowy zaangażować. Rzeczywiście, zwycięstwo Jezusa Chrystusa zmartwychwstałego jest jak zakwas, który wciąż przetwarza owo ciasto, którym jest ludzkość, człowiek. Historia Kościoła potwierdza, że okresy negatywnego przełomu społeczno-religijnego były zarazem początkiem nowej 'wiosny’ wiary w Boga i jednocześnie 'wiosny’ Kościoła.