Finaliści szóstej edycji konkursu wokalnego 'Tarnów ma głos” odwiedzili Radio RDN Małopolska. Młodzi pasjonaci muzyki na naszej antenie pełni entuzjazmu opowiadali o swoim sukcesie.

Zdecydowanym zwycięzcą VI edycji 'Tarnów ma głos’ został Szymon Chatała, który za wykonanie piosenki Stana Borysa 'Jaskółka uwięziona” otrzymał Grand Prix oraz nagrodę Serwisu Informacyjnego Kadr.

– Starałem się brać przykład ze Stana Borysa, bo naprawdę pięknie śpiewa ten utwór. Słuchałem tej piosenki aż w końcu melodia wpadła mi w ucho i potem gładko poszło. Jak usłyszałem wynik to bardzo się ucieszyłem, bo pierwszy raz na tym festiwalu zdobyłem Grand Prix. Do tej pory miałem trzecie miejsce i drugie, a teraz po raz pierwszy Grand Prix i nagrodę specjalną.

Utworem Agnieszki Osieckiej 'Wybacz mamasza’, Aleksandra Żuchowicz wywalczyła I miejsce w kategorii szkół średnich.

– Staram się brać utwory, które mają głębszy przekaz w tekście i nie są to jakieś przypadkowe słowa. Ta piosenka jest o śmierci Mamy. To jest dla mnie głęboki przekaz.

Oliwia Bańbor wyśpiewała swój sukces piosenką Wojciecha Młynarskiego 'Jeszcze w zielone gramy”.

– Nie jest to jakaś bardzo łatwa piosenka moim zdaniem, ale ćwiczyłam dużo godzin i jeździłam kilka razy w tygodniu na lekcje. Ja się bardzo cieszę, jestem z siebie dumna, jestem też bardzo wdzięczna pani Małgosi, bo to ona mnie tak dobrze przygotowała.

Gabriela Gastoł startowała pierwszy raz i już osiągnęła wielki sukces.

– Pierwszy raz startowałam w tym konkursie i od razu zdobyłam pierwsze miejsce. Zaprezentowałam 'Szkolny horror”. Przesłuchiwałam bardzo dużo piosenek i ta mi wpadła w ucho. Idealnie przedstawia mój charakter. Często ją nuciłam. Śpiew to będzie takie moje hobby. Na pewno nie będę piosenkarką, to tylko hobby.

Małgorzata Boruch, prowadząca w tarnowskim Pałacu Młodzieży pracownię wokalną podkreśla, że w Tarnowie jest bardzo dużo pięknie śpiewającej młodzieży i dzieci.

– Cieszę się bardzo, że mogę troszeczkę pomóc im w tej karierze artystyczno-wokalnej. Bardzo dużo jest teraz młodzieży i dzieci uzdolnionej. Tylko są to takie diamenty, które trzeba oszlifować i żeby bardziej się odważyły. Żeby nie traktowały tego jako rywalizacji, ale żeby wyszli na scenę i się na niej bawiły.