Dykasteria ds. Komunikacji opublikowała temat przyszłorocznego LX Dnia Środków Społecznego Przekazu: „Chronić ludzkie głosy i twarze”. Nawiązuje on do bieżących wyzwań w świecie mediów i komunikacji, związanych przede wszystkim z automatyzacją przekazu i rozwojem sztucznej inteligencji.
Publikujemy komunikat Dykasterii ds. Komunikacji, wyjaśniający temat, wybrany na najbliższy, przyszłoroczny LX Światowy Dzień Środków Społecznego Przekazu:
We współczesnych ekosystemach komunikacyjnych technologia wpływa na interakcje w sposób dotąd niespotykany – od algorytmów, które wybierają treści w kanałach informacyjnych, po sztuczną inteligencję, która redaguje całe teksty i prowadzi rozmowy. Ludzkość posiada dziś możliwości, o jakich jeszcze kilka lat temu nie można było nawet pomyśleć. Jednak, choć te narzędzia oferują wydajność i szeroki zasięg, nie mogą całkowicie zastąpić ludzkich zdolności do empatii, etyki i odpowiedzialności moralnej. Komunikacja publiczna wymaga ludzkiego osądu, a nie tylko schematów danych. Wyzwanie polega na tym, by to człowiek pozostał wiodącym podmiotem. Przyszłość komunikacji musi zagwarantować, że maszyny będą narzędziami służącymi człowiekowi i wspierającymi więzi międzyludzkie, a nie siłami, które podważają ludzkie głosy.
Mamy przed sobą wielkie możliwości. Jednocześnie zagrożenia są realne. Sztuczna inteligencja może generować treści atrakcyjne, ale mylące, manipulacyjne i szkodliwe, powielać uprzedzenia i stereotypy, obecne w danych testowych oraz wzmacniać dezinformację, imitując ludzkie głosy i twarze. Może także naruszać prywatność i intymność osób bez ich zgody. Nadmierna zależność względem sztucznej inteligencji osłabia myślenie krytyczne i zdolności twórcze, natomiast autorytarna kontrola nad tymi systemami rodzi obawy, dotyczące centralizacji władzy i pogłębiania nierówności.
Coraz pilniejsze staje się wprowadzenie do systemów edukacyjnych edukacji medialnej, uzupełnionej o edukację w zakresie sztucznej inteligencji (MAIL – Media and Artificial Intelligence Literacy). Jako katolicy możemy i powinniśmy wnieść nasz wkład, aby ludzie – zwłaszcza młodzi – nabywali zdolność krytycznego myślenia i wzrastali w wolności ducha.
