Modlitwa, konferencje, gra terenowa, poranna gimnastyka, integracja – tak przebiega Miasteczko Modlitewne przy sanktuarium bł. Karoliny w Zabawie. W rekolekcjach uczestniczy 160 osób, w tym także młodzi z Ukrainy.
Miasteczko zakończy się w sobotę 2 sierpnia, w dniu urodzin bł. Karoliny.
– To okazja do pogłębienia wiary, czas spędzony z Bogiem, ale także z drugim człowiekiem, co jest dziś bezcenne w erze smartfonów, internetu. Te siedem dni spędzonych wspólnie razem przez tak dużą liczbę osób, to jedna z bezcennych rzeczy –
mówi burmistrz Miasteczka Jakub Kiełbasa.
W sobotę, 2 sierpnia odbędą się urodziny bł. Karoliny. Obok modlitwy, spotkań w grupach na uczestników czekał będzie urodzinowy tort.
Bł. Karolina – dziewica i męczennica przyszła na świat 2 sierpnia 1898 w Wał-Rudzie. Mieszkańcy Miasteczka Modlitewnego mają okazję poznać życie i przesłanie bł. Karoliny.
– Każdego roku jest pielgrzymka do Wał – Rudy, gdzie uczestniczymy w Drodze Krzyżowej, szlakiem męczeństwa bł. Karoliny. Wtedy młodzi uświadamiają sobie to, co się tutaj wydarzyło, że ten las i drzewa są świadkami tej tragedii. Uczestnicy Miasteczka Modlitewnego modlą się także w sanktuarium bł. Karoliny, podchodzą do sarkofagu dziewicy i męczennicy, kładą na nim rękę.
Miasteczko Modlitewne odbywa się pod hasłem 'Przystanek Nadzieja’.
Karolina Kózkówna urodziła się 2 sierpnia 1898 r. w wielodzietnej rodzinie w podtarnowskiej wsi Wał-Ruda. Mimo młodego wieku i braku specjalistycznego wykształcenia prowadziła bardzo aktywne działania na rzecz społeczności lokalnej. Była animatorką i liderką życia religijnego.
Należała do stowarzyszeń religijnych, angażowała się w tworzenie i formowanie nowej wspólnoty parafialnej powstałej z połączenia dwóch miejscowości, gdy została utworzona nowa parafia w Zabawie. Uczyła katechizmu dzieci z wioski, organizowała dla nich zajęcia, przygotowywała do przyjęcia Komunii św. chorych współmieszkańców. Pomagała w prowadzeniu prywatnej biblioteki wujowi Franciszkowi Borzęckiemu, umożliwiała dorosłym dostęp do literatury religijnej.
Wrażliwa na potrzeby chorych i biednych, odwiedzała ich w domach i wspierała w potrzebach. Była przykładem pracowitości i uczciwości oraz poczucia odpowiedzialności za rodzinę. Swoją postawą zdobyła powszechne uznanie i szacunek wśród współmieszkańców, którzy mówili, że jest 'pierwszą duszą do nieba”. Zginęła heroicznie, broniąc swej godności 18 listopada 1914 r., gdy została zaatakowana przez carskiego żołnierza, który w bestialski sposób ją zamordował.
