Była chwila zadumy, poczucie przebywania z Bogiem, ale także ogromna radość i wspólne wyznanie wiary. W piątek (7.06) po raz czwarty w parafii katedralnej pod hasłem 'Serce, które widzi’, odbył się wieczór uwielbienia.

Na Placu Katedralnym zgromadziło się wielu młodych i starszych z Tarnowa i okolic. Jak podkreślali, dzięki takiemu rodzajowi modlitwy mogą jeszcze bardziej poczuć obecność Chrystusa w swoim życiu i uwielbiając Go – rozmawiać z Nim i prosić o łaski.

– Jestem bardzo zainteresowana tym koncertem, bo już nie raz była na ta tego typu koncercie i uważam, że dla mnie jest to bardzo pożyteczne. Myślę, że to najlepszy sposób wielbienia Boga, taki spontaniczny. – Ja też lubię taki sposób, by się modlić przez śpiew. Jest to bardzo fajne tym bardziej, że jestem z dzieckiem, więc ona na pewno takim rodzajem modlitwy będzie zainteresowana i z pewnością się włączy w nią razem ze mną. Jestem za takimi wydarzeniami. To bardzo fajna sprawa i z chęcią bym na więcej takich chodziła. – Bardzo lubię tę formę modlitwy, czyli uwielbienie. Lubię w ten sposób Boga wychwalać i dlatego wolę w nich uczestniczyć. Na takich spotkaniach też można posłuchać świadectw niektórych osób, a to też jest cenna rada na przyszłość, żeby unikać pewnych błędów. Przez śpiew też możemy Boga wychwalać, nie tylko przez modlitwę, ale też właśnie śpiewem czy radością. – Myślę, że jest to dobra forma. Jako Kościół powinniśmy być otwarci na różne formy uwielbienia. Są te tradycyjne i te nowe i dzisiaj młodzi ludzie często oczekują takiej formy uwielbienia Pana Boga.

Modlitwę poprowadził zespół Jedno, a także ks. Bartosz Chęciek. Duchowny zaznaczał, że warto przeznaczyć ten czas na Boga, bo On zawsze na nas czeka i nas kocha, a my przez uwielbienie możemy Mu za wszystko podziękować i poprosić o łaski.

– Ten tytuł ‘Serce, które widzi’ zaczerpnięty jest z encykliki Benedykta XVI i stał się dla nas taką inspiracją, żeby odkrywać to doświadczenie bycia zauważonym przez Jezusa, przez Jego Serce. Bycia dostrzeżonym, nawet jeśli nasze życie nie przypomina scenariusza, jaki Bóg dla nas zaplanował. Jeżeli ktoś ma takie poczucie, to jest to moment, w którym otwieramy te przestrzenie przed Bogiem i zapraszamy go do tego, aby budował na tym, co jest, aby nasze życie przemieniał, bo jesteśmy mocno przekonani o tym, że bez Jego przemieniającej mocy zostajemy w ciemnościach grzechu. I to jest takie przypieczętowanie, potwierdzenie tego, co się dzieje za każdym razem kiedy stajemy przed Najświętszym Sakramentem. On dotyka nas łaską, której sobie nie wyobrażamy, która przewyższa wszelkie nasze marzenia i pragnienia. Dlatego właśnie ten wieczór jest dla tych wszystkich, którzy mają w sobie pragnienie wdzięczności Bogu za to, że jest obecny w ich życiu.