– Potrzebujemy wiary, potrzebujemy takiego przyjaciela jakim jest Jezus, żeby w obliczu takiej tragedii jakim jest strata dziecka, próbować zrozumieć to co się stało i normalnie żyć – mówił bp Artur Ważny podczas Mszy świętej poprzedzającej pochówek dzieci utraconych.

107 dzieci, które zmarły przed narodzeniem pochowano we wspólnym grobowcu na cmentarzu w Tarnowie-Mościcach, gdzie znajduje się Miejsce Pamięci Dzieci Utraconych. Podczas uroczystości odczytano także imiona dzieci, które zmarły przed narodzeniem. Rodzice przynieśli kwiaty, maskotki i znicze. Do grobu, razem z urną, złożone zostały kartki z imionami dzieci.

– To był taki dzień, który zmienił wszystko. Śmierć dziecka jest ogromną stratą i nie życzę tego nikomu. Ten dzień upamiętnia te dzieci. Musiałam tu być. – Przyszłam pożegnać wnuczkę. Moja córka poroniła i jesteśmy tu. – Ja mam dzieci w Anglii pochowane i przychodzę tutaj jak tylko mogę. – Wciąż dużo potrzeba, żeby takie uroczystości się odbywały, bo to jest szukanie swojej drogi i nadziei. Ta droga jest bardzo trudna, ale trzeba ją przejść, żeby dojść na końcu do tej nadziei, która pozwala nam żyć

– mówili uczestnicy uroczystości.

Jak podkreśla bp Artur Ważny, ta uroczystość pozwala rodzicom zamknąć etap żałoby.

– To jest przejmujące, że widzimy jak głęboko są zakopane różnego rodzaju groby w sercach rodziców, którzy przez wiele lat nie wiedzieli co zrobić z tą stratą, której doświadczyli. Dzisiaj słyszeliśmy nawet 1945 rok. Te dzieci są utracone, ale przez pogrzeb, przez spotkanie się z nimi na nowo są oddawane matce czy ojcu ale już inaczej, jako ktoś kto ma twarz, kto ma imię i kto ufamy, że jest szczęśliwy i może się kontaktować z rodzicami w innym wymiarze właśnie pełnym wiary, miłości i nadziei.

Jak dodaje wiceprezes Fundacji Opes139 Anna Kościółek, to czas szczególnej pamięci dla tych, którzy doświadczyli straty dziecka.

– Jest to bardzo ważna uroczystość. Przed Mszą świętą zbieraliśmy jeszcze imiona, które rodzice dopisywali, bo wcześniej nie mogli. Była pani, która zapisała dwójkę swoich synków, było to z lat siedemdziesiątych. Ze łzami w oczach, była bardzo wzruszona. Takie sytuacje potwierdzają, że warto każdego roku organizować to wydarzenie, warto wspierać rodziców.