– Ta rzeźba jest wyjątkowa z uwagi na wielką wartość artystyczną, bo jest przykładem sztuki gotyckiej. To wyjątkowa kolorystyka, finezyjna poza przedstawionej postaci. Dzięki konserwacji możemy po 500 latach zafascynować się jak kiedyś wyglądała ta rzeźba w przestrzeni sakralnej. Podobna historia jest z tryptykiem. Posiada bardzo wysoką wartość historyczną, dokumentalną i ewangelizacyjną. Tryptyk wpisuje się w program ikonograficzny związanym z Niepokalanym Poczęciem Najświętszej Maryi Panny
– mówi dyrektor Muzeum Diecezjalnego ks. dr Piotr Pasek.
Podczas wernisażu przedstawione zostaną szczegóły prac konserwatorskich przy rzeźbie oraz przy tryptyku Świętej Rodziny ze Szczepanowa, datowanego na pierwszą połowę XVI wieku.
– Została m.in. ustabilizowana struktura drewna i przywrócona pierwotna kolorystyka. Dzięki tym pracom konserwatorskim odsłonięto oryginalną warstwę polichromii, złoceń, co pozwala dziś w pełni docenić subtelność gotyckiego malarstwa i kunsztu artysty.
W procesie renowacji wykorzystano nowoczesne technologie, w tym analizę MA-XRF (makroskopową fluorescencję rentgenowską). To nieinwazyjne badanie pozwoliło konserwatorom 'zajrzeć’ pod wierzchnie warstwy, poznać skład pierwiastkowy użytych materiałów i odkryć ewentualne zmiany kompozycyjne bez ryzyka uszkodzenia zabytku.
Projekt konserwatorski został zrealizowany dzięki dofinansowaniu ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury (program 'Wspieranie działań muzealnych’) w kwocie 124 440 zł, przy udziale środków własnych Kurii Tarnowskiej.
Przed rozpoczęciem prac stan tryptyku był alarmujący. Drewniane podobrazie zostało mocno osłabione przez drewnojady, a liczne ubytki zaprawy i warstwy malarskiej zniekształcały odbiór wizualny dzieła. Dodatkowo, dawne, niefachowe naprawy doprowadziły do pociemnienia i zżółknięcia powłok, a odwrocie środkowej części było zamalowane białą farbą.
Prezentacja tryptyku jest domknięciem projektu, w ramach którego do Muzeum Diecezjalnego powróciła już wcześniej późnogotycka rzeźba św. Marii Magdaleny z Olszówki (koniec XV w.). W trakcie prac konserwatorskich rzeźba została oczyszczona z zabrudzeń i późniejszych,zmieniających jej wygląd przekształceń, ustabilizowano jej stan techniczny oraz wyeksponowano oryginalną, gotycką warstwę malarską i dekorację pozłotniczą.
