Prymicje – wciąż żywa tradycja

Przystrojone drogi i domy, czasami jest też konna bryczka. W parafiach przyszłych kapłanów trwają przygotowania do prymicji.

Po sobotnich święceniach neoprezbiterzy zostaną przywitani w swoich rodzinnych parafiach, w niedzielę odprawią Msze święte. Będą też przyjęcia.

Tradycja jest żywa w diecezji tarnowskiej – mówi diakon Marcin Natonek z parafii Tymbark, który w sobotę przyjmie święcenia kapłańskie. Dotychczas pięć razy był na prymicjach starszych kolegów z seminarium.

– Prymicje to wielka uroczystość, święto dla parafii. Doświadczam tego, że bardzo wiele osób jest zaangażowanych, bo jest to także święto dla nich. Ludzie bardzo się cieszą, że jest kapłan z ich parafii. Byłem na pięciu prymicjach. Stroi się drogę, przystraja się dom, robi się bramy prymicyjne, ludzie wychodzą na powitanie, czasami pojawia się bryczka, konie. Dla księży prymicjantów to okazja, żeby podziękować wszystkim ludziom, którzy na tej drodze nas wspierali. Msza i cała uroczystość to jeden wielki akt wdzięczności za to, że są ludzie, którzy modlą się za kapłanów i wspierają młodych, którzy idą drogą kapłaństwa – dodaje.

Diakon Filip Ciura z parafii Jasień koło Brzeska był sześć razy na prymicjach. Jak mówi, uroczystość prymicyjna rozpoczyna się w sobotę.

– Po święceniach kapłańskich na granicy parafii neoprezbiter jest witany przez delegację i wspólnie idą do kościoła, gdzie jest odprawiane nabożeństwo majowe, prowadzone przez księdza prymicjanta. W niedzielę są główne uroczystości. W domu rodzinnym księdza jest błogosławieństwo rodziców i prymicjant w wieńcu zmierza do kościoła, żeby odprawić pierwszą, upragnioną Mszę świętą.

Biskup tarnowski Andrzej Jeż zachęca, aby prymicje były świętem dla całej parafii. Jak wspomina biskup, jego prymicje zgromadziły wiele osób na Mszy św. i przyjęciu obok domu. W końcówce komunizmu nie można było organizować spotkania w szkołach, czy w remizach.

– Coraz bardziej martwi mnie, że przyjęcia prymicyjne, sama Msza św. już nie gromadzą tak jak dawnej całej wspólnoty parafialnej, tylko są zaproszeni goście, jak na ślubach czy chrztach. Apeluję, żebyśmy powrócili do wspólnego świętowania przez całą wspólnotę, zwłaszcza jeśli są to małe parafie. To też jest działalność powołaniowa – dodaje bp Jeż.