Jeśli chcecie zobaczyć Pasyjne Misterium Muzyczne, przyjdźcie w sobotę (9.04) do bazyliki św. Małgorzaty w Nowym Sączu. Wystąpi tam Zespół Wokalny Filharmoników Krakowskich.
Artyści zaprezentują dawne polskie śpiewy wielkopostne i pasyjne. Zagrają między innymi na lirze i wirginale.
Początek wydarzenia w sobotę o 19.00 w sądeckiej bazylice. Wstęp wolny.
Zespół Wokalny Filharmoników Krakowskich:
Justyna Grabowska – wirginał
Aleksandra Kauf-Tyrała – suka biłgorajska, fidel płocka
Maria Klich – lira korbowa
Piotr Piwko – kierownictwo artystyczne
Planctus, plankt (planctus – narzekanie, płacz) to lamentacja – charakterystyczny dla literatury średniowiecznej utwór poetycki wyrażający żal, ból i rozpacz po stracie bliskiej osoby. Plankt jest szczególnym rodzajem średniowiecznej lamentacji z uwagi na to, iż łączy on opłakiwanie z zachęcaniem odbiorców do współuczestnictwa w cierpieniu.
W średniowieczu plankty były zazwyczaj obecne w obrzędach pogrzebowych oraz w obchodach Wielkiego Tygodnia, dlatego stanowiły często część liturgii Wielkiego Piątku i wykorzystywane były w misteriach pasyjnych. Największe uznanie zyskały w baroku (w średniowiecznej literaturze polskiej gatunek ten reprezentuje tak zwany Lament świętokrzyski).
Planctus miał w wieku XIV dwa zastosowania: albo wygłaszany był po widowisku pasyjnym, albo wplatano go w dialogi wielkopiątkowe lub wielkotygodniowe.
Pewne pieśni z wieku XVI były zapewne fragmentami planktu wyjętego z dramatu. Na tej drodze rozwijały się i w dalszych wiekach pieśni związane z Męką Pańską.
„Żale” wieku XVII i XVIII różnią się od pierwowzoru średniowiecznego w pewnym stopniu, ale z drugiej strony stanowią w jakimś zakresie jego kontynuację.
Nie ulega wątpliwości że głównym źródłem inspiracji planktów okresu baroku były wszelkiego rodzaju rozważania i rozmyślania o Męce Pańskiej.
W programie koncertu znajdą się polskie zabytki pasyjnej muzyki wokalnej, a więc wybrane plankty – zebrane, opracowane i wydane w zbiorze Plankty polskie [PWM 1968] oraz inne dawne polskie śpiewy pasyjne (między innymi pochodzących ze zbiorów opactwa sióstr benedyktynek staniąteckich).
